เอาชนะความโกรธ

พบความสงบในใจอันแท้จริง ในการไร้ความโกรธอย่างหมดสิ้น

Back to Schedule
Donate

บทคัดย่อจากข้อเขียนของปรมหังสา โยคานันทะ

การไม่โกรธเคืองแค้นเป็นวิธีทำให้จิตสงบได้เร็วที่สุด ความโกรธเกิดจากความขัดใจ...ผู้ไม่คาดหวังสิ่งใดจากผู้อื่น หากแต่มองหาความสมหวังทั้งปวงจากพระเจ้า ผู้นั้นจะไม่โกรธแค้นคนอื่นหรือผิดหวังพวกเขา ปราชญ์ยินดีที่ได้รู้ว่าพระเจ้าทรงทำให้จักรวาลดำเนินไป...เขาไม่โกรธ ไม่เป็นปรปักษ์ ไม่เสียใจ

flower

ความโกรธสยบวัตถุประสงค์ตัวจริงของสิ่งที่ทำให้โกรธ ความโกรธไม่ใช่ยาต้านพิษสำหรับความโกรธ คนที่โกรธจัดอาจทำให้ผู้อื่นต้องเก็บกดความโกรธน้อยกว่าของตน แต่มันไม่มีวันกำจัดความโกรธรองลงไปนั้นได้ เวลาที่ท่านโกรธขึ้นมา อย่าพูดอะไร จงรู้ว่านั่นคือโรคอย่างหนึ่ง เหมือนกำลังเป็นไข้หวัด ทำลายมันด้วยความอบอุ่นของการคิดถึงคนที่ท่านไม่เคยโกรธได้เลย ไม่ว่าเขาทำตัวอย่างไร ถ้าท่านโมโหมากก็จงอาบน้ำเย็น หรือเอาน้ำแข็งประคบที่สมองส่วนท้าย, ที่ขมับเหนือหู, ที่หน้าผากโดยเฉพาะระหว่างคิ้ว และบนกระหม่อม

ความโกรธทำให้เกิดความริษยา ความเกลียด เจตนาร้าย อาฆาตแค้น สัญชาติญาณทำลาย การคิดร้ายๆ สมองตื้อตัน เสียสติไปได้ชั่วขณะ—แต่ละสิ่งเหล่านี้อาจนำไปสู่อาชญากรรมร้ายแรง ความโกรธเป็นพิษร้ายทำลายความสงบสันติ มันเป็นพิษต่อความเข้าใจ ความโกรธเป็นอาการของความไม่เข้าใจ การเอาชนะผู้อื่นด้วยความโกรธเป็นวิธีของคนโง่ เพราะความโกรธมีแต่จะเร้าความโกรธแค้นในคู่ปรปักษ์ และนั่นจะทำให้เขากลายเป็นศัตรูผู้มีอำนาจแข็งแกร่งยิ่งขึ้น การแสดงความโกรธอย่างเหมาะสมเพื่อเปลี่ยนความชั่วร้ายโดยไม่เป็นโทษอาจส่งผลดี แต่การโกรธอย่างมืดมนควบคุมตนไม่ได้ทำให้คิดอาฆาตมาดร้าย ซึ่งมันจะยิ่งทำให้สิ่งชั่วร้ายที่ท่านอยากทำลายกลับมีอำนาจมากขึ้น อย่าสนใจคนที่ชอบทำให้ท่านโกรธ

พอโกรธขึ้นมา จงจัดกลไกความสงบให้ทำงานเพื่อผลิตยาต้านพิษ คือ ศานติ ความรัก และการให้อภัยมาขจัดความโกรธ คิดถึงความรัก คิดทบทวนว่าแม้ท่านเองก็ไม่อยากให้ใครโกรธ ไม่อยากให้เขารู้สึกว่าเราโกรธ เมื่อท่านเป็นเหมือนพระคริสต์ มองมนุษย์ทั้งหลายซึ่งเป็นน้องๆ ทำร้ายกันและกัน (“เพราะพวกเขาไม่รู้ว่ากำลังทำอะไรอยู่”) ท่านจะไม่โกรธใครเลย ความโง่เขลาเป็นมารดาของความโกรธทั้งปวง

พัฒนาเหตุผลด้วยความเข้าใจที่เหนือมิติเพื่อขจัดความโกรธ: มองคนที่ทำให้โกรธว่าเป็นลูกของพระเจ้า คิดว่าเขาเป็นน้องอายุห้าขวบที่อาจเซ่อซ่าแทงท่าน ท่านคงไม่อยากจะแทงน้องกลับ ทำลายความโกรธในจิตด้วยการกล่าวว่า: “ฉันจะไม่ทำศานติในฉันเป็นพิษด้วยความโกรธ ฉันจะไม่รบกวนนิสัยความสงบที่ให้ความเบิกบานด้วยความโกรธ”

flower

เราแบ่งผู้คนอย่างหยาบๆ ได้เป็นสองประเภท: ผู้ที่คร่ำครวญกล่าวโทษโลกตลอดเวลา กับผู้ที่ยิ้มรับความยากลำบากในชีวิต แล้วยังคิดบวกอยู่เสมอ ทำไมต้องเคร่งเครียดกับทุกอย่างกันนัก? โลกนี้จะน่าอยู่มากถ้าทุกคนคิดในทางบวก โลกจะมีความกลมกลืนมากขึ้น!

การทดสอบมีอยู่ในป่าอารยธรรม ในความเครียดของชีวิตยุคใหม่ ทุกสิ่งที่ออกจากตัวท่านจะกลับคืนสู่ท่าน ให้ความเกลียดท่านจะได้ความเกลียด เมื่อความคิดและอารมณ์ของท่านขาดความกลมกลืน เท่ากับท่านทำลายตนเอง ไปเกลียดและโกรธผู้อื่นทำไม? รักศัตรูของท่าน ทำไมร้อนรนอยู่กับไฟความโกรธ? ถ้าท่านโกรธขึ้นมา ระงับเสียทันที ด้วยการเดิน นับหนึ่งถึงสิบหรือสิบห้า หรือหันไปสนใจสิ่งที่ให้ความเพลิดเพลิน อย่าคิดอาฆาตแค้น พอท่านโกรธสมองจะร้อนรน หัวใจทำงานผิดปกติ ร่างกายไร้พลังชีวิต จงให้ศานติและความดีส่องฉาย เพราะนั่นคือธรรมชาติของภาพลักษณ์พระเจ้าในตัวท่าน—ธรรมชาติแท้จริงของท่าน เมื่อนั้นแล้วใครก็รบกวนท่านไม่ได้

flower

เมื่อท่านต้องการสร้างนิสัยที่ดี หรือทำลายนิสัยเลว จดจ่อจิตไปที่เซลล์สมอง ซึ่งเป็นโกดังของกลไกนิสัย ถ้าจะสร้างนิสัยดี จงปฏิบัติสมาธิ จดจ่อจิตไปที่ศูนย์พระคริสต์ จุดเจตจำนงตรงกลางระหว่างคิ้ว กล่าวคำย้ำเตือนในใจอย่างลึกซึ้งถึงนิสัยดีที่ท่านต้องการปลูกฝัง และเมื่อต้องการทำลายนิสัยเลว ก็จดจ่อจิตที่ศูนย์พระคริสต์ และกล่าวคำย้ำเตือนอย่างแน่วแน่ให้ร่องนิสัยเลวทั้งหมดในสมองถูกลบออกไป

ข้าพเจ้าจะเล่าเรื่องจริงถึงประสิทธิภาพของวิธีปฏิบัตินี้ ที่ประเทศอินเดีย ชายอารมณ์ร้ายคนหนึ่งมาพบข้าพเจ้า เขาช่ำชองในการตบหน้าเจ้านายเวลาขาดสติ จึงถูกไล่ออกจากงานอยู่เสมอ เขาโมโหร้ายมากจนควบคุมตนเองไม่ได้ ขว้างปาสิ่งของใกล้มือใส่คนที่ทำให้เขาขัดใจ เขามาขอให้ข้าพเจ้าช่วย ข้าพเจ้าบอกเขาว่า “คราวหน้า ถ้าคุณโกรธขึ้นมา ให้นับหนึ่งถึงร้อยก่อนจะลงมือทำ” เขาพยายาม แต่ก็กลับมาบอกข้าพเจ้าว่า “พอทำอย่างนั้น ผมยิ่งโกรธหนักขึ้นไปอีก ตอนนับผมโมโหที่ต้องรอนาน” กรณีนี้ดูท่าจะไร้หวัง

ข้าพเจ้าจึงบอกให้เขาฝึกกริยาโยคะ พร้อมทั้งแนะนำเพิ่มเติมว่า “หลังปฏิบัติกริยาโยคะแล้ว ให้คิดว่าแสงทิพย์ส่องเข้าไปในสมองของคุณ ให้ความสบาย ทำให้ประสาทและอารมณ์ของคุณสงบลง ขจัดความโกรธให้หมดไปไม่เหลือ สักวันหนึ่งอารมณ์ร้ายๆ จะหายไป” ไม่นานหลังจากนั้น เขากลับมาพบข้าพเจ้าอีก คราวนี้เขาพูดว่า “ผมไม่มีนิสัยโกรธเกรี้ยวแล้วครับ ขอบพระคุณท่านมาก”

ข้าพเจ้าอยากจะทดสอบเขา ได้เตรียมเด็กสามสี่คนให้หาเรื่องทะเลาะกับเขา ข้าพเจ้าไปแอบอยู่ในสวนสาธารณะบนเส้นทางที่เขาผ่านบ่อยๆ เพื่อจะสังเกตการณ์ เด็กๆ พยายามแล้วพยายามเล่าหาเรื่องชวนทะเลาะ แต่เขาไม่โต้ตอบ เขาอยู่กับความสงบได้

คำย้ำเตือน

ขอพระพร บำบัดความโกรธในตัวข้าพเจ้าด้วยโอสถการนับถือตนเอง บำบัดการโกรธในตัวผู้อื่นด้วยโอสถความเมตตา

แบ่งปันสิ่งนี้บน